با تو چه زندگیهایی که تو رویاهام نداشتم

                                            تک و تنها بودم اما تو رو تنها نمی ذاشتم

چه سفر ها با تو کردم

                             چه سفرها تو رو بردم

                                                          دم مرگ رسیدم اما به هوای تو نمردم

دارم از تو مینویسم که نگی دوست ندارم

                                        از تو که با یه نگاهت زیر و رو شد روزگارم

دارم از تو می نویسم

                             دارم از تو می نویسم

                                                          دارم از تو می نویسم

موقعه ی نوشتنو وقت اسم گذاشتنو

                                        کسی رو جز تو نداشتم

                                                                     اسمی جز تو نمی ذاشتم

من تموم قصه هام قصه ی توست

                                      اگه غمگینه اون از غصه ی توست

                                                                               اون از غصه ی توست

با تو چه زندگیهایی که تو رویاهام نداشتم

                                           تک و تنها بودم اما تو رو تنها نمی ذاشتم

حتی من به آرزوهات تو رو آخر می رسوندم

                                             می رسیدی تو

                                                             من اما

                                                                  آرزو به دل می موندم

هی می خواستم که بگم که بدونی حالمو

                                        اما ترس و دلهره خط می زد خیالمو

توی گفتن و نگفتن از چه روزایی گذشتم

                                            این قده رفتم و رفتم

                                                         این قده رفتم و رفتم که هنوزم

                                                                                           برنگشتم

من تموم قصه هام قصه ی توست

                                  اگه غمگینه اون از غصه ی توست

                                                                       اون از غصه ی توست

هر چی شعر عاشقونه ست من برای تو نوشتم

                                                  تو جهنم سوختم اما

                                                                 می نوشتم تو بهشتم!

اگه عاشقونه گفتم عشق تو باعثشه

                                     اگه ُمردم تو بدون چه کسی باعثشه

من تموم قصه هام قصه ی توست

                                      اگه غمگینه اون از غصه ی توست

یه دفعه مثل یه آهو توی صحراها رمیدی

                                   بس که چشم تو قشنگ بود

                                                            گله گرگو ندیدی؟!

دل نبود توی دلم

               تو رو گرگا نبینن

                        اونا با دندون تیز

                                         به کمینت نشینن

الهی من فدای تو

               چی کار کنم برای تو

                                       اگه تو این بیابونا 

                                                       خاری بره تو پای تو

یه دفعه مثل یه پرنده قفس عشقو شکستی

                                          پر زدی تو آسمونا

                                                    رفتی اون دورا 

                                                                   نشستی

دل نبود تو دلم

                 گم نشی تو کوچه باغا

                                        غروبا که تاریکه نریزن سرت

                                                                              کلاغا

نخوره  سنگ به بالت

                          پرت نشه فکر و خیالت

من من تموم قصه هام قصه ی توست

                                         اگه غمگینه اون از غصه ی توست

یه دفعه مثل یه گل رفتی تو دست خزون

                                              سیل بارون و تگرگ

                                                                      میومد از آسمون

بردمت تو گلخونه

                که نریزه رو سرت

                                   که یه وقت خیس نشه

                                                             یخ کنه

                                                                      بال و پرت

نشکنی زیر تگرگ

                      نریزه از تو یه برگ

من تموم قصه هام قصه ی توست

یه دفعه مثل یه شمع داشتی خاموش میشدی

                                                اگه پروانه نبود تو فراموش میشدی

   آره

       پروانه شدم که پرام سوخته شه

                                           تا آتش دل تو

                                                        به دلم دوخته شه

که بسوزه پر و بالم

                  که راحت بشه

                                  خیالم

دارم از تو می نویسم

                       تو که غم داره نگات

اگه دوست داشتی بگو

                          تا بازم بگم برات

                                            اینقده میگم تا خسته شم

                                                                      با عشق تو شکسته شم

سلام سلام سلام سلام سلام سلام سلام

اینم از هفت سین امسال!

سال نو رو تبریک می گم امیدوارم سالی پر از سلام سلامتی سربلندی سادگی سعادت سرور سخاوت در انتظار هممون باشه 

خدمتتون عرض کنم الان که من اینجا دارم می تایپم باید دوشیزه ناکام می بودم ولی خدا رحم کرد و نمی دونم به کدام کار یا دعای خیر مادرم من رو به اونا بخشید. امان از دست این شکم که هر چه به سرمون می یاد از دست این شکمه.شب عیده و مادرمان هوس کرد که شام تو سفره جلوی عروسش مرغ بریون بذاره و من هم در برآوردن آرزو ها و اطاعت اوامر مادر، پیش مرگ! نه ببخشین پیش قدم. همه لوازم و مهیا کردیم و مرغ بخت برگشته آماده سوخاری شدن که زد و گریل گاز کار نکرد. من که ادم بسیار فنی دست به کار شدم تا درستش کنم. راست می گم هااااا. از همون بچگی وقتی دختر خاله هام مشغول خاله بازی بودند من هم با ریختن دل و روده ساعت و ماشین اسباب بازی و بعد ها رادیو و ... به بیرون سعی در کشف استعدادهام بودم  خلاصه علت معلوم شد و ایراد از اتصال سیمهای موتور گردون گریل بود که کار نمی کرد. من که ندونستم چی شد به روایتی از مادرم که داشت تلفنی صحبت می کرد چنان جیغی از من بلند شده بود که بیچاره بدون خدافظی تلفن رو قطع کرده بود و من رو پریشون و با موهای سیخ شده و دودی که از سرم بلند می شد تو آشپزخونه پشت اجاق گاز پیدا کرد! هراسان پرسید چی شده ؟ - فکر کنم برق گرفت!  ( در حالی که تو فکر بودم که واقعا چی شد که پرت شدم) بیچاره مامان خیلی ترسیده بود و بدتر از من رنگش پریده بود. در حالی که عصبانی بود و غر می زد سیم و فازمتر و وسایل ها رو جمع کرد و که نمی خوام اصلا نخواستیم.زود صدقه میده. از خیرش گذشتم و بلند شدم. نشون به اون نشون که هر 5 دقیقه یه بار خودم بالا سرش بودم و 45 درجه تغییر زاویه اش می دادم تا کاملا سرخ بشه. یه ساعت بعد که اتفاقی رفتم حیاط جلو پام با یه گنجشک مرده روبرو شدم که درست وسط حیاط بی جون افتاده بود ولی هیچ خراشی هم رو بدنش نبود. اینقدر ناراحت شدم که حد نداره. هر چند سعی کردم که برشگردونم اما مرده بود. تو باغچه خاکش کردم. هر چند من باورم نشد اما مادر می گفت اون قربانی شده که تو سالم بمونی. نظر شما چیه؟

موضوع انتخابات داغ ترین موضوعی شده که خدا خیرش بده لااقل یک پنجم برنامه های صدا سیما رو تشکیل داده. گزارش های تکراری و بی مزه . تبلیغات کاملا غیر مستقیم که هر بچه 5 ساله چند بار ببینه کفری میشه اگه هم میخواسته بده دیگه نمی ده و میگه اصلا نمی دم مگه زوره!  

از انتخاب دوست  گرفته تا مدل گوشی و خرید مانتو و خلاصه هر چی که سال نویی ملت میخوان بخرن با چند تا جمله روشنفکرانه یه جوری ربطش میدن به انتخابات. امشب 20:30 یه گزارش گرفته بود و میون جماعت تو بازار قیمت رای رو می پرسید و از یکی پرسید اگه یک میلیارد بهت می دادن که رایت رو بفروش  می فروختی ؟ فکر کنم طرف فکر نکرده هول شد و گفت نه . شاید اگه من بودم و جو گیر دوربین و گزارشره نمی شدم می گفت دربارش فکر می کنم!

حالا خوب بود اگه فقط به این برنامه ها ختم می شد اما... وای به حال ما که 10 روز مونده به عید کسی جلودارشون نیست شهر رو به گند می کشن. آقایون و خانمهای محترم با عکسهای رنگ و وارنگ فتوشاپ شده که از شاخه های جوانه زده آویزون می کنند و با اون قیافه های شش در چهار ،خودکار به دست و نگاه به افق های دور و یا با دست مشت شده که با انگشت سبابه راه و روش رو نشون میده و بدون شک هم اوامر ایشون اجرا میشه و... به بهار خوش آمد می گن وبعدش می گن انتخاب از روی عکس برعکس عمل می کند. حرف یه چیز عمل چیزه دیگه!

همه می پرسند

     چیست در زمزمه ی مبهم آب؟

            چیست در همهمه ی دلکش برگ؟

                     چیست در بازی آن ابر سپید

                            روی این آبی آرام بلند

 )                                که تو را می برد این گونه به ژرفای خیال؟

                                      چیست در خلوت خاموش کبوتر ها؟(

-چیست در خنده ی جام

          که تو چندین ساعت

               مات و مبهوت به آن می نگری؟

نه به ابر

       نه به آب

               نه به برگ

                   نه به این آبی آرام بلند

                              نه به این آتش سوزنده که لغزیده به جام

                                             نه به این خلوت خاموش کبوتر ها

من به این جمله نمی اندیشم

         من مناجات درختان را هنگام سحر

             رقص عطر گل یخ را با باد

                نفس پاک شقایق را در سینه ی کوه

                            صحبت چلچله ها را با صبح

                                     نبض پاینده ی هستی را در گندم زار

                                            گردش رنگ طراوت را در گونه ی گل

همه را می شنوم می بینم من به این جمله نمی اندیشم!

      به تو می اندیشم!

                ای سرا پا همه خوبی

                       تک و تنها به تو می اندیشم

همه وقت

    همه جا

         من به هر حالی که باشم به تو می اندیشم

                 تو بدان این را تنها تو بدان

تو بیا

    تو بمان و تنها با من تو بمان

      جای مهتاب به تاریکی شبها تو بتاب

        من فدای تو به جای همه گلها تو بخند

              اینک این من که به پای تو در افتادم باز

                 ریسمانی کن از آن موی دراز

تو بگیر

   تو ببند

       تو بخواه

         پاسخ چلچله ها را تو بگو

            قصه ی برگها را تو بخوان

تو بمان و تنها با من تو بمان

       در دل ساغر هستی تو بجوش

        من همین یک نفس از جرعه ی جانم باقی است

                آخرین جرعه ی این جام تهی را تو بنوش

پارسال یه لکنته داشتیم که حداقل باهاش بریم جشنواره آدم برفی. واسه خودمون گشتیم و از آدم برفی های مسابقه دیدن کردیم و حال کردیم. نزدیکهای برگشتن هوا از این رو به اون رو ( یا شاید هم بالعکس ) شد و برف وبوران و یخبندانی شد که بیا و ببین  . 3 ساعته رفته بودیم و الان 5 بعد از ظهر از اونجا حرکت کردیم و 11و نیم شب به زور خودمونو رسوندیم خونه.   یادش بخیر با اینکه تو راهبندون از نشست تو ماشین خسته شده بودیم اما یه ماجراهایی داشتیم که خاطره ساز شد. برای اینکه بنزینمون هدر نره گفتن که ماشینا همه خاموش کنین و منتظر کامیون نمک پاش جاده بشن که رفتن خطرناکه . حالا تو اون سرما تو ماشین خاموش هر چی دم دست بود انداختیم رو زانوها و بساط چایی و نون پنیر و خیار راه انداختیم غافل از اینکه همه رو یه جا نخوریم و فکر عاقبت این همه خوردن باشیم ...

اما امسال که ماشین نبود نتونستیم بریم و اجازه دادم که داداش با نامزدش بره و این یه دفعه رو از خیر خواهر شوهر بازی بگذریم و دو طفل معصوم رو به حال خودشون بگذاریم.   در عوض نشستیم خانه و دست دعا برداشتیم که برفی ببارد و ما عقده آدم برفی درست کردن در دلمان نماند تا اینکه خدا رو شکر امروز دعاهایمان مستجاب شد و برفی بارید سپید تر از همیشه. برای همین عین برف ندیده ها از کلاس که برگشتم رفتم تو حیاط و این جناب کُپل رو درست کردم. خیلی حال داد.وقتی تمومش کردم و با عشق نگاش می کردم یه چیزی رو فهمیدم. این که خدا زمانی که منو از گل درجه یک درست کرد و یعدش نگام کرد که کم وکسری نداشته باشم چه کیف کرد که چه شاهکاری کرده! ()

انصافا اگه تو مسابقه می رفتم کپل من جایزه رو می برد

سلام دوستان گلم

دیشب یه فیلم نگاه می کردم . اسمش کلاغ پر بود. نه تنها اسمش بلکه فکر می کنم نویسنده و کارگردانشم پر و شاید هم پرت بودند.  قصه در پیتی داشت. نمیدونم اگه این چند تا بازیگر خوش تیپ و خوش بر رو رو نداشتن در طول سال دو سه تا فیلم بیشتر ساخته نمی شد. برای اینکه شخصیتهای داستان قاطی نشه به شکلک ها دقت کنین. داستان از این قرار بود که گلزار عکاسه و دو ساله نامزد یه دختره نمیدونم اسمش چیه و بعد یه غیبت که دنبال کار بوده با خبر استخدامش بر می گرده و می بینه که دختره خیلی ریلکس بهش می گه که مدتی که نبوده خواستگار  داشته وطرف خواسته که با اون به شمال برن تا کارش رو از نزدیک ببینن. مایه دار و مشهور بود. و مادر دختره مثل ماجرای اینو و دختره خواسته که قبل از مسافرت باید به هم محرم بشن. (حالا اینجاش بمونه که چجوری همزمان با دو پسر صیغه محرمیت میخونن) بعدش هم خیلی تابلو امیدوارش میکنه که سر خواستگار رو به طاق می کوبه و باید پسره صبر کنه  بعد هم خیلی ناشیانه میگه اگه هم ارزش صبر کردن رو ندارم بیا اینم حلقه ات. احساس پسره :

خلاصه تازه دوماد خانواده دختره جلو و پشت سرشون پسره  با موتور میرن شمال و ویلای کنار ویلای خواستگار رو اجاره می کنه. از قضا نامزد اول  خواستگاره که سه سال بود نامزدش بود، هم  دنبالش اومده بوده که زاغ سیاشو چوب بزنه.

آهان الان دیگه باید بگیرین که آخرش چی میشه! پس دیگه نمیخواد تعریف کنم. سرتونو درد نیارم همینقدر بگم که بعد از بسیاری گانگستر بازی و دوربین و فیلم و صدا و عکس و....  با همکاری نامزد اول عروس خانوم و نامزد اول آقا دوماد  به این نتیجه می رسن که دختر بی وفا و پسره هرزه به درد همدیگه می خورن .البته تو فیلم یه جوری صحنه سازی می کنن که خواستگاره واقعا عاشق دختره بود.و دو عاشق شکست خورده که مثلا اومده بودن عشقشون رو پس بگیرن با هم مزدوج می شن. یک کلام آخرش این  که نامزد این بود عاشق این  که نامزد  این بود نامزد می کنه . یعنی دیگه ما مشکلی جز مزدوج شدن نداریم تو این مملکت؟ یا حتی دلیل این به هم خوردن ازدواج ها رو یه چیزی می ذاشتن که ۴ نفر عبرت بگیرن . دیدین درست حدس زده بودین . البته کار سختی هم نبود! یعنی فک کن من از دقیقه 15 فیلم تا آخرشو خوندم.  لازمه اینجا عرض تسلیتی داشته باشم به مسئولین نمی دونم چندمین جشنواره فیلم.

داداشم گفت خوب این فیلم جز اینکه فرهنگ غلط رو اشاعه می داد چه نتیجه دیگه ای داشت؟

من: نتیجه اخلاقی که می تونیم بگیریم اینه که نامزدی بیش از یک سال ممنوع! قیافه داداش بزرگه : قیافه کوچیکه :   خوب معلومه اولی که دو سال نامزده و دومی هم که دو ماه نامزد کرده و این حرف من خیلی بهش چسبیده بود.

پ.ن(1) : بالاخره بعد از تعطیلات طولانی تونستم مدیر گروه رو پیداکنم و کار تسویه رو شروع کنم . این خودش اولین خان از هشت خان رستم هست که بعدا مفصل تهریف می کنم.

پ.ن(2): تا ثبت نام ارشد فراگیر ور دست مامان به کار بسیار سخت و طاقت فرسای خونه داری مشغولم و دارم میرم کلاس خیاطی . دوست دارم لباسهای خودم و مامان برای عروسی های دو تا داداشم که تابستونه خودم بدوزم.

تا بعد

حرفهای ناگفته یک ساله شد

سلام

سلام به همه دوستان جان   (بینندگان شبکه چهار الان گرفتن که چی گفتم )

خوبید؟ راستی این روزا سالروز اولین جرقه های دوستی من و افسانه ی عزیزم هست.   البته اون پیش تر از من یادش بود و بهم تبریک گفت. باورت میشه یکسال گذشت .همیشه به یادتم و دوست دارم و امیدوارم این دوستی تا عمر داریم ادامه داشته باشه .   

چند وقتیه که دیگه مثل قبل ننوشتم . نمیدونم از کجا و چجوری باید بگم. وقتی نوشته های چند ماه قبل رو نگاه می کنم می بینم چقدر تغییر کردم. اون شور و حال اولی و شادی که تو نوشته هام موج می زد ازش خبری نیست.   حتی از آمار شکلک هام هم میشه اینو فهمید. به همه اتفاقاتی که تو این مدت برام افتاده و رد پای همه اون اتفاقات تو حرفهای ناگفته وجود داره ، فکر می کردم و به اصطلاح در گذشته سیر می کردم.نمیدونم میتونم بگم که چه حالیم یا نه؟ یه دوره برای هر ساعتت برنامه داری و وقت سر خاروندن نداری و خدا خدا می کنی که یه روزی تموم بشه و یه نفس راحت بکشی.   دیگه تو خواب هی دنبال رفع یه ارور اساسی نباشی که صبحش وقتی از خواب پا میشی خسته تر از دیشب باشی. اونقدر اتفاق تو یه روز میوفته که دیگه حتی اس ام اس هم افاقه نمی کنه باید روزی دو بار با دوستت حرف بزنی و گزارش درسی و روزانه بدی.   خیلی وقتا هم به بهونه پروژه تلپ می شی خونه دوستت که مثلا چی چند روزه  همدیگرو ندیدین.    این روزا مثلا میخوای دلتنگیتو با نگاه کردن عکسا و فیلم روز جشن فارغالتحصیلی بر طرف کنی که بدتر میشه و دلت برای تک تک بچه های کلاس و استادا تنگ میشه و آرزو می کنی که یه بار دیگه بشینی سر کلاس دکتر ف ی ض ی . آخ که چه روزاییییییییییییییی .   ای خدا این بشر چرا اینجوریه؟!  کاش حداقل یکی دو واحد رو می افتادم!  شاید هم به سرم زد و برای ارشد آی تی خوندم فقط به این خاطر که بازم دانشجو باشم و تو کلاس استادایی که افتخار شاگردیشونو داشتم دوباره بشینم و چیز یاد بگیرم .   

خوب درد و دل بسه. در راستای همون گذشته نگری و زنده کردن خاطرات به یه فایل صوتی که تو کلاس دکتر ف ی ض ی ضبط کرده بودم برخوردم . وااااااااااای نمیدونید روحم تازه شد.شب یلدای پارسال بود و میخواستیم با یه شگردی از کلاس در بریم و زود تعطیل کنیم و به مهمونی شب یلدامون برسیم استاد هم خواست که دیگه به شکل مودبانه دهن ما رو ببنده ، ذوق شعریش گل کرد و شروع به خوندن کرد که دو بیت اولش ضبط نشده. ماجرای آفرینش اسب و سگ و میمون وانسان بود که پروردگار به هر کدام از آنها 30 سال عمر عطا می کنه و بقیه ماجرا که به قرار زیر است:

آن سه پرسیدند از دانای راد  چیست ما را حاصل عمر دراز

کار اسب که کار است و کار  یا به زیر پا بود  یا زیر بار

کار سگ هم پاسبانی کردن است

کار میمون شکلک و خندان است

آن  سه ناراضی شدند از عمر خویش نصف عمر خود بنهادند پیش

آدمی پرسید که ای حی ودود عمر سی سال من از بهر چه بود ؟

گفت تو سی سال باشی شاد کام ، با نشاط و سرخوش و خوش دل مدام

در طمع شد آدم طماع پست  گفت این سی سال ما را اندک است

با تمنا و نیازی بس شگفت نصف عمر آن سه را از بر گرفت

بومب ( کلاس که از خنده منجر شد)

تا چهل و پنج باشد زیر بار

کار و کار ، کار وکار ، کار و کار

بعد از آن در حسرت امیال خود پاسبانی می کند از مال خود

اووووووووووووو(صدای جمعیت)  

گر به خود آید رهاند خویش را

  تا ملک بادا کشاند خویش را

ورنه عمرش از شصت افزون شود

 کم کمک در قالب میمون شود

شکل او برگردد و گردد کریه

 عقل او کم گردد و گردد سفیه

عمر این است ای برادر گوش دار( همراه با اشاره به یکی از بچه ها که به اصطلاح نمک کلاس بود)

  کار دنیا رو به خدا واگذار

تا توانی دانش اندوز و ادب  

خدمتی کن خلق را از بهر رب

آدمی گر این چنین دانا بود

پیری و برنایی اش زیبا بود

دکتر مصطفی حق جو

خوب . شب یلدا رو فراموش کنینن . از هر چه بگذریم سخن فازی خوشتر است . بچه ها کجا بودیم ؟1

و …   روز از نو روزی از نو   ( این شکلک نشانگر استاده وقتی بحث تعطیلی کلاس رو خاتمه داد)

پ.ن : یه وقت نظر ندین هااااا. همه چی این دنیا معامله است یک نظر در مقابل یک نظر. نه بیشتر نه کمتر. اخه این چه وضعشه . آدم سال به سال هم نیاد یکی نمیاد بگه زنده ای مردی . این چه رسمیه که تو این دنیای مجازی هم سرایت کرده. اگه چند وقت بهشون سر نزنم و نظر ندم عمر یکیشون در این خونه رو بزن.

دیروز یه جوان 30 35 ساله با هزار زحمت اومد بالا و روی صندلی کنار در نشست. خانمها طبق معمول پیش خودشون فکر کردند که فقیر هست و میخواد به بهانه مرثیه خوانی گدایی کنه. اما اون جوان ساکت بود و هیچی نمی گفت.هر کس یه پولی در آورد و جمع کردند و دادند. اون جوان در آن پولا رو گذاشت زمین و بلند شد و گفت : من که گدای پول شما نیستم اومدم بالا که بگم من هم دعا کنین همین! برگشت و رفت. مامان با اصرار برشگردوند که تو این هوای سرد لااقل بیا یه چایی بخور بعد برو. مجلس مال امام حسینه چایی هم مال امام حسینه . نیت کن و بخور. برگشت و دوباره روی همون صندلی نشست. همه ساکت بودند و شرمنده از روی جوانی که شاید مسن ترین اونا راحتتر از اون راه می رفت. حال همه گرفته شده بود و هیچ کس نمی دونست چی باید بگه. یکی از خانمها گفت برای شفای همه میریضها غلی الخصوص این جوان صلوات محمدی بفرست و... صلوات و دعا چندین بار تکرار شد. جوان که خجالتی بود و حرف نمی زد شروع به حرف زدن کرد. درد و دل کرد و التماس دعا. گفت از دکتر رفتن و دوا خوردن خسته شده اما ناامید نشده اونی که باید شفا بده اگه بخواد میده . مگه نمیگن که این روزا هر چی ازش بخوای به احترام حسین و علی اصغرش محاله که جوابتو نده.مگه نمیگن تو این مجلسها کسی دست خالی بیرون نمی ره و... بغض همه ترکیده بود و شاید هم خیلی ها به خاطر دردهای نگفتی تو دلشون اشک می ریختن. اون جوان ام اس داشت و خیلی خسته بود خیلی. اومدم بگم اگه زمانی دلتون شکست و حالی بهتون دست داد مریضهایی که بیماری لاعلاج دارند و دلشون رو به دعای ماها خوش کردند فراموش نکنید.

ای قلم سوزلرینده اثر یوخ                   آشنادن منه بیر خبر یوخ

گلدی بو جمعه ده گشدی الله            فاطیمه یوسفینن خبر یوخ

شانیده رتبه ده بی بدل سن

هر گوزلدن آقا  سن گوزلسن

گیم دییر آیریلیخ درده سالماز؟            عاشیقین صبرینی الدن آلماز؟

ای گوزوم یوللارا باخ داریخما             گون همیشه بولوت آتدا قالماز

شانیده رتبه ده بی بدل سن

هر گوزلدن آقا  سن گوزلسن

غنچه گوللر نه اندازه سولسون         گویما بو قلبینه قانه دولسون

گلدی بو جمعه ده گلمدین سن         گون سایاخ جمعه ی دیگر اولسون

 شانیده رتبه ده بی بدل سن

هر گوزلدن آقا  سن گوزلسن

ای صفایی هله دُز فراقه                 یول سالاخ بلکه بیرده عراقه

یا امام زمان گل اماندی                  کربلا حسرتی دیلده قالدی

التماس دعا